بیانات رهبر فرزانه انقلاب در نماز جمعه تاريخي تهران مملو از نکات آموزنده و هشدارهایی بود که میتواند بهترین راهنما در این مقطع از تاریخ انقلاب اسلامی باشد. قرائت آیه مربوط به صلح حدیبیه توسط معظمله و تطبیق شرایط حاضر با شرایط پیامبر اسلام(ص) در سال ششم هجری که از هر سو اضطراب و نگرانی در مؤمنین اطراف پیامبر مستولی شده بود، سکینه قلبی را در دل مشتاقان خط ولایت که بیش از هر زمان دیگر دچار نگرانی بودند ایجاد کرد.
آنچه ديروز مقام معظم رهبری با عوامل قانونشکن و ناقضان حقوق مردم و سرپلهای سیاسی آنها انجام داد، بیشباهت با رفتار پیامبر اسلام در سال ششم هجری که مشرکان مانع ورود حضرتش به مکه برای انجام مناسک حج شده بودند و آن حضرت ترجیح را بر صلح با قریش مکه دادند نبود، با این تفاوت که امروز رهبر ما ولی مبسوط الیدی است که مشرکان انقلاب برای ایجاد چالش در اداره کشوری که با سرانگشت تدبیر او پیش میرود، کینه ورزانه و خناسانه وارد میدان شدهاند و او نیز همچون پیامبر به تناسب شرایط کشور، ترجیح را بر مدارا با جماعتی میدهد که راه و اندیشه امام و انقلاب را به فراموشي سپردهاند و چه بسا آن انديشه تابناك را نشانه گرفتهاند.
مقایسه در دو سخن پیامبر اکرم(ص) در صلح حدیبیه و نماز جمعه رهبر معظم انقلاب، بسیاری از واقعیات را برای ما و نسل تشنه معنویات و آرمانهای انقلاب روشن میکند. 1424 سال پیش پیامبر اسلام در زمانی که قریش مانع ورود او به مکه شد، فرمودند: «وای بر قریش، جنگطلبی آنان را نابود کرده است، چه میشود که آنان مرا با عرب واگذارند. قریش چه میپندارند؟
به خدا سوگند همواره بر آنچه خدا مرا بدان برانگیخته، مبارزه میکنم یا جان بر سر این کار میگذارم.» و دیروز ولیامر ما پس از هشدار جدی به دشمنان و برخی عناصر داخلی وابسته به آنان مولایمان حضرتبقيهًْالله الاعظم(عج) را به داوری گرفتند و فرمودند: «ما جان ناقابل و اندك آبروي خود را در كف دست گرفتهايم و آن را در راه انقلاب و اسلام فدا خواهيم كرد.»
اين سخنان آنچنان دردناك بود که اشک را بر دیدگان شیفتگانش جاری ساخت. اگر آنروز رسول خدا راهی سخت و دشوار و پرسنگلاخ را از میان درههای صعبالعبور گذراند تا به زمینی هموار و منزلگاهی که حدیبیه نام داشت برسند و برای انجام رسالت خویش در مقابل افکاری که در مقابل او صفآرایی کرده بودند به ظاهر کوتاه آمدند، امروز ممکن است جریان برانداز و نفاق درون انقلاب تصور کند سکوت چند ماهه رهبر فرزانه انقلاب در آستانه انتخابات و شبههآفرینی آنها علیه نظام نوعی کوتاه آمدن معظمله بوده است، ولي قطعاً سخنان صريح و هشدارگونه ايشان در نماز جمعه، حجت را براي هميشه براي آنها تمام كرد.
آن روز مسلمانان دور از مدينه در اضطراب بودند و نحوه رفتار و برخورد پيامبر با قريش، سکینه قلبي را بر دلهاي مؤمنين بازگرداند و ديروز سخنان رهبر انقلاب آرامش بخش همه آن دلهايي بود كه بيش از يك هفته در اوج تنش، ناآرامي و اضطراب بود. اگر در صلح حديبيه پيامبر پس از انتشار بازار شايعات در كشته شدن فرستادهاش به قريش فرمود: «از اينجا تكان نميخوريم تا آنكه با قريش پيكار كنيم و اصحابش را به نزد خود فراخواند و اصحاب با آن حضرت بيعت كردند كه تا پاي مرگ در كنار او بايستند و از كنار او نگريزند و چنين بيعتي به «بيعت الرضوان» مشهور گشت، آنچنان كه خداوند آيه 18 سوره مباركه فتح را براي آنان نازل كرد، ديروز همه دوستداران ولايت فوج فوج همچون دريايي مواج از پير و جوان گرداگرد وليشان حلقه زدند و در ميعادگاه عاشقان بيعت بستند كه تا پاي جان در كنار مراد خويش خواهند ايستاد.
خواه تدبير اين مراد در مقطعي صلح با ناكثين باشد يا در زماني، جنگ با دشمناني كه انقلاب را نشانه گرفتهاند. ديروز سخن رهبري از صلح و تأكيد بر آرامش و رفع هرگونه اضطراب و نگراني و هشدار به خناسانی بود كه ايمان و اراده ملتي را پس از يك حماسه بيادماندني نشانه گرفتهاند و فردا اگر دشمنان بر همان مسير باطل گام برداشته و پنجه بر چهره انقلاب و نظام بكشند بايد بدانند دگر بار صلحي نخواهد بود. بلكه بايد به انتظار جنگي همچون خيبر كه پس از صلح حديبيه اتفاق افتاد، بنشينند كه در آن صورت، گريزگاهي نخواهند داشت.
